NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 30
Caina.
Jak się masz?
Wszystko gra.
Właściwie...
Nie musisz mówić, jeśli nie chcesz.
Dobra.
Zamówię ci dziś drinka.
Wei Xun.
Poproszę...
„Pożegnanie”.
Ten drink ma być kwaśny, słodki, gorzki i ostry.
Wszystko w jednym.
Dwa razy.
Dobrze.
„Pożegnanie”?
Co to znaczy?
Już tu nie wrócimy?
Nie.
Caina.
Pamiętasz, co ci mówiłem?
Spotkanie mnie
to początek twojego szczęścia.
Dziś...
chcę oficjalnie rozpocząć to szczęście.
Skoro nie wracasz...
dzisiaj
ja stawiam.
Dobra. Na zdrowie.
Zdrowie.
Obrzydliwe.
Gdybyśmy to pili za pierwszym razem,
może byśmy się więcej nie spotkali.
Czasem
nie da się przewidzieć tego, co nastąpi.
Gdyby się dało,
nie mielibyśmy odwagi, by cokolwiek zrobić.
Ale jeśli nic nie zrobimy,
skąd wiedzielibyśmy, co nastąpi?
Odkąd się poznaliśmy,
to pierwszy raz,
gdy nie upiłaś się jednym kieliszkiem.
Bo powiedziałeś,
że już tam nie wrócimy.
Nie chcę z tobą rozmawiać, mając zamęt w głowie.
Miłość mąci w głowie.
Nie chcę być dziś zbyt trzeźwy.
Inaczej nie powiem ci
tego, co chcę.
Chcesz mi coś powiedzieć?
- Zabawne. Ja też muszę... - Nie teraz.
Chodź ze mną.
Dzisiejszy dzień
też bardzo,
bardzo dobry.
Co robimy w moim ogrodzie?
Mam coś dla ciebie.
Co?
Kolejny prezent?
Chodźmy dalej. Zobaczysz.
Meizuo, zaczekaj.
Czemu jesteś dla mnie taki miły?
Bo na to zasługujesz.
Nie jestem tak idealna, jak myślisz.
Nigdy nie myślałem, że jesteś.
Jesteś sobą...
i zasługujesz na miłość.
Idź dalej,
a zobaczysz,
gdzie leży twoje szczęście.
Nie, Meizuo.
Naprawdę nie mogę.
Wzrusza mnie to, co robisz.
Ale jeśli pójdę naprzód...
tylko cię zranię.
Nieprawda.
Każdy dzień będzie cenny.
Każdego dnia
przywołam uśmiech na twą twarz.
Obiecuję.
Zaufaj mi.
Chodź ze mną.
To...
To prezent od Ye Mingchuana.
Powiedział,
że nie chciałaś
żyć w zwykłym domu.
Że chciałaś żyć we śnie.
Spędził mnóstwo czasu z Ding Qi,
by przygotować tę niespodziankę
na twoje urodziny.
Powiedział, że to bardzo cię uszczęśliwi.
Zawsze byłaś...
najdroższą mu osobą.
Jestem naprawdę okropna.
Caina.
Powinnaś być ze sobą szczera.
Mimo że się temu opierasz,
zawsze kochałaś
Ye Mingchuana.
Tak.
Nie byłam przekonana.
Brakowało mi pewności.
To wszystko moja wina.
Jestem idiotką, która nie wie, jak kochać.
Meizuo.
Czemu mi to mówisz?
Przecież go nie znosisz.
To prawda.
Ale...
kocham ciebie.
Zawsze myślałem,
że aby zdobyć serce dziewczyny,
trzeba przywołać na jej twarz uśmiech.
Ale teraz wiem...
że jeśli się naprawdę kogoś kocha,
ta miłość...
przynosi łzy.
Meizuo.
Tyle dla mnie zrobiłeś.
Nie chcę, żebyś był nieszczęśliwy.
Nie martw się.
Młodzi, jak my, leczą złamane serce
i ruszają dalej.
Jesteśmy szczerzy w swoich uczuciach.
Ale ten koleś...
naprawdę cię lubi.
Tylko nie mógł ci tego powiedzieć.
Nie trać czasu.
Jak już wyjedzie,
możesz go więcej nie zobaczyć.
Caina.
Ten domek tu jest.
Ale Pan Kokos wyjeżdża.
Nie podążysz za nim?
Dziękuję, Meizuo.
Dziękuję.
Zanim wyjadę,
chciałbym, żebyś coś jej przekazał.
PROJEKT DOMKU NA DRZEWIE
Spędziłem nad tym mnóstwo czasu.
Jest u niej w ogrodzie.
Powiedziała,
że w domu czuje się jak w klatce.
Lubi domki na drzewie.
Kiedy jestem w domu,
czuję się jak ptak
zamknięty w klatce.
Tak?
Też tak masz?
Ja także zawsze się tak czułam.
Okazuje się, że nie tylko ja tak mam.
Bardzo lubię domki na drzewach, takie jak w bajkach.
Wiem, że to nieistotne.
Chciałem,
by to była niespodzianka.
Muszą na siebie nachodzić.
Z przodu salon, z tyłu sypialnia.
- Nachodzić. - Tak.
W środku przeszklone drzwi.
Z przodu salon, z tyłu sypialnia.
To drzewo tu...
Części będą mieć kształt owalu.
To dwa nachodzące na siebie, jajowate kształty.
- Nachodzące. - Tak.
Daj jej to w moim imieniu.
Mam nadzieję, że ją uszczęśliwisz.
Gdzie on jest?
Już wyjechał.
Wyjechał?
Dokąd?
Potwierdził kolejny projekt.
Poleciał do Stanów.
Jak możesz wyjechać?
Wylatujesz, a nie ukończyłeś renowacji.
Jeśli mojemu tacie się nie spodoba,
będę musiała wrócić do Stanów.
A chcę zostać w Szanghaju.
Jak możesz być tak nieodpowiedzialny?
Nie jestem nieodpowiedzialny.
To co robisz na lotnisku?
Czekam na pewną osobę,
żeby wylecieć z nią.
SZANGHAJ - WASZYNGTON, D.C.
Skąd miałeś pewność, że przyjdę?
Nie wiem.
Tak jak przedtem.
Myślałem, że mnie lubisz, ale zniknęłaś.
Nie potrafię przewidzieć, co zrobisz.
Po prostu robię, co mogę.
Czyli czekam.
Jak długo będziesz na mnie czekał?
Aż pewnego dnia...
poczujesz, że ze mną...
będziesz szczęśliwa.
To ten dzień.
Kopę lat.
Caina.
Hej. Dawno się nie widzieliśmy.
Dasz radę?
Może po prostu zadzwonię po hydraulika.
Dzięki.
Musisz sprawdzić wszystkie rury w domu.
Leje jak z cebra. Wejdź do środka.
Zaraz kończę. Wracaj do domu.
Ty ją zrobiłaś?
Halo?
Jesteś na randce?
Założyłem się z Leiem.
Ja obstawiałem, że poszliście na koncert.
On - że do księgarni.
Co jest?
Dobrze idzie?
Tak.
Caina i ja...
zakończyliśmy to.
Wszystko w porządku?
Przestań.
Jestem zbyt fajny,
żeby rozumieli mnie
zwykli ludzie.
To świetnie.
Poznałem ostatnio w grupie mnóstwo fajnych lasek.
Bałem się, że nie będzie się z kim podzielić.
Jutro mamy dyskusję grupową. Nie spóźnij się.
Dobra.
Będę.
Minęło już kilka dni. Jeszcze ci nie przeszło?
Trzymaj.
To dla ciebie.
Tydzień.
Jak z bicza trzasnął
minął tydzień, odkąd Caina i Ye Mingchuan wyjechali.
Ustanowiłem swój nowy rekord.
Po tygodniu nadal mi nie przeszło.
Z perspektywy psychologicznej
po tym, jak ktoś cię rzuci,
przechodzisz cztery etapy.
To szok, sprzeciw, złość
i akceptacja.
Ale taki nieczuły typ jak ty powinien już dojść do etapu akceptacji.
Wielka mi akceptacja!
Czuję szok, wewnętrzny sprzeciw i złość.
Czemu zaakceptowałem tego nieczułego typa jako przyjaciela?
Jak mogłeś zaśmiać się w moją przystojną twarz?
To chamstwo.
Bo twoje wory pod oczami
wyrażają piękno i smutek złamanego serca.
Ej, Lei.
Nie przywiozłeś Shancai ze wsi?
Czemu nie przywiozłeś jej do Si?
To on powinien spytać, gdzie jest Shancai.
Dobra, spokojnie.
Hej, Si.
Jestem spokojny.
Si, Shan...
Shanshan się spóźnia.
Czemu się spóźniłeś?
To moje pierwsze zajęcia.
Dobrze. Zaczynamy.
Hej.
- Sprawdzę obecność. - Powiedz. Kiedy jemu przejdzie?
- Feng Meizuo. - Jestem.
- Yan Qian. - Jestem.
- Lian Zuo. - Obecny.
- Liu Panpan. - Jestem.
- Zheng Han. - Jestem.
- Cao Zhen. - Obecny.
- Liu Zhengbo. - Jestem.
Shancai, nie było cię dwa tygodnie. Co na to wykładowcy?
Przeprosiłam i wypełniłam dokumenty. Tym razem zrobili wyjątek.
Ale zaraz egzaminy końcowe.
- Boję się, że nie nadrobię. - Będzie dobrze.
Pożyczę ci notatki.
Jesteś super.
Głupio mi, że zawsze cię proszę.
Jak masz jakieś pytania, to śmiało.
Dasz radę.
Ale ostatnio sporo się działo.
Nie myśl o tym.
Daj sobie spokój.
Przed tobą nowa przyszłość.
Shancai.
To Shancai?
Jeśli to nie była ona,
to ja chyba też mam omamy.
Shancai, czemu się tu chowasz?
Bez powodu.
To przez Daoming Si?
Może.
Nie chcę jeszcze z nim rozmawiać.
Shancai,
jeśli chcesz wyznaczyć granicę między sobą a Daoming Si,
powiedz mu wprost.
Nie możesz się ciągle chować.
Nie mam z nim już nic wspólnego.
Chodźmy na zajęcia.
Po co kazałeś mi tu przyjść?
Si.
Co chcesz zrobić w związku z Shancai?
Nie mam z nią już nic wspólnego.
Czy to nie oczywiste?
Uczucia Shancai,
jej życie
i jej przyszłość...
Nie masz z tym nic wspólnego?
Ile razy mam powtarzać?
Między nami koniec.
Naprawdę w to wierzysz?
Lei,
od kiedy wtykasz nos w nie swoje sprawy?
Ach, no tak.
To dlatego, że to Shancai?
Dlatego tak się tym interesujesz.
Powiedziałem kiedyś Ximenowi i Meizuo,
że nie będę próbował zbliżyć się do Shancai,
chyba że nie będziesz miał z nią już nic wspólnego.
Pytam po raz ostatni.
Chcesz być z Shancai?
Przestań gadać bzdury.
Nie chcę powtarzać tego, co powiedziałem.
Dobra.
W takim razie ogłaszam.
Chcę zdobyć Shancai.
Rób, co chcesz.
Słuchaj uważnie.
Jeśli chodzi o Shancai,
zawsze czułem, że łączy nas coś więcej niż przyjaźń.
Wcześniej się wycofałem
i dobrze wam życzyłem.
Teraz nie wiem, czy dobrze zrobiłem.
Lei.
Ciężko mi przyjąć
twoje słowa.
Wkurzają cię słowa „wycofać się”, tak?
Powtórzę raz jeszcze.
Tym razem chcę rywalizować z tobą o serce Shancai.
Nie chcę, żeby przez ciebie płakała.
Jeśli z niej zrezygnowałeś,
życz mi szczęścia,
tak jak wcześniej ja tobie.
Grozisz mi?
Czy specjalnie rzucasz mi wyzwanie?
Nie musisz mi mówić, co zrobisz.
Nie ma takiej potrzeby.
Si.
Nawet jeśli to niepotrzebne, uważam, że i tak powinienem ci powiedzieć.
Cenię sobie przyjaźń K4.
Proszę, życz mi szczęścia.
Czy raczej wolisz ze mną walczyć?
W takim razie walczmy.
Powiem jeszcze raz.
Nie musisz mi mówić o swoich zamiarach.
Rób, co chcesz.
Si!
Daj mi zaopiekować się Shancai.
Twoja mama zagroziła,
że jeśli nadal będę się z tobą spotykać,
ojcowie Qinghe i Xiaoyou będą mieć poważne problemy w pracy.
Zaraz z nią pomówię.
Nie!
Już zdecydowałam...
że nie będę mieć nic wspólnego z rodziną Daomingów.
Postanowiłam zerwać z tobą kontakt.
Nie mogę się na to zgodzić.
Shancai.
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest.
Mam apetyt i się wysypiam. Mam mnóstwo energii i jasny umysł.
Nie udawaj.
Nie rezygnuj z Daoming Si.
Spójrz tylko.
Jesteś rozkojarzona.
Naprawdę się o ciebie martwię.
Tym razem dobrze to przemyślałam.
Dlaczego?
Czy dwoje ludzi, którzy się kochają, nie może być razem mimo przeciwności?
To nie takie proste.
Jeśli to przez wzgląd na mnie, to się nie martw.
Potrafię o siebie zadbać.
To nie tylko ze względu na ciebie.
Może po prostu nie mam już siły.
Kiedy z nim byłam,
zawsze coś szło nie tak.
Potrafisz o nim zapomnieć?
Jak by to ująć?
Wiele razy
zdawałam sobie sprawę, że go kocham.
No to wróćcie do siebie.
Zakochać się to najpiękniejsza rzecz świecie.
Wiele osób chce, a nie może.
Ale na początku
zdecydowanie, absolutnie
mi się nie podobał.
- Nawet go nienawidziłam. - To było przedtem.
Więc wrócę do tego, jak było kiedyś.
Zdecydowanie, absolutnie go nie lubię!
Wracam do punktu wyjścia.
Jakby nic się nie zdarzyło.
- Co robisz? - Chcę ci coś powiedzieć. Chodź.
Puść mnie.
Chciałeś mi coś powiedzieć.
Jak nie masz nic do powiedzenia, to idę.
Możesz chwilę ze mną zostać?
Tak nie znosisz, gdy jestem przy tobie?
Nie o to mi chodziło.
Nagle zniknęłaś
i ukryłaś się w rybackiej wiosce, żeby sprzedawać kalmary. Co to miało być?
W wiosce było fajnie. Bardzo spokojnie.
Codziennie jadłam kalmary i chodziłam na plażę.
Było jak na wakacjach.
- Wiesz, jak szczęśliwa... - Shancai.
Rozczarowujesz mnie.
Zawsze jak chcę poważnie porozmawiać,
pleciesz bzdury,
ukrywasz się albo idziesz spać.
Potrafisz być szczera?
Daoming Si.
- To nie tak... - Gdybyś potrafiła przyznać, co czujesz,
nie bawiłabyś się mną jak jakimś klaunem.
Nie mogę myśleć tylko o własnym szczęściu
i nie dbać o innych.
Gdyby Qinghe i Xiaoyou nie mieli kłopotów,
nie musiałabym jechać do wioski rybackiej.
To tylko wymówka.
Zawsze masz mnóstwo wymówek!
Chyba serio jestem głupi.
Mam tego dość!
Naprawdę myślisz,
że chcę tak cierpieć...
i się z tym zmagać?
Daoming Si.
- Tak właściwie... - Nie płacz.
Nawet jeśli będziesz płakać...
nic już dla ciebie nie zrobię.
Poza tym...
nie musisz już uciekać,
gdy zobaczysz mnie na uczelni.
Nie mamy już ze sobą nic wspólnego.
Jak nieznajomi.
Zakończmy to dziś.
Żegnaj.
Daoming Si!
Skoro tak...
To naszyjnik,
który mi dałeś.
Daoming Si, lubię cię.
Naprawdę cię lubię.
Wcześniej był moment,
kiedy prawie ci to powiedziałam.
Prawie zniszczyłam rodziny przyjaciół.
Prawie odrzuciłam dumę i szacunek do samej siebie!
Prawie rzuciłam wszystko, by wyznać, co czuję.
Naprawdę...
prawie wyznałam, co czuję.
Shancai, co ty robisz?
Shancai, wyjdź stamtąd.
Lei.
Błagam. Pomóż mi go znaleźć.
Proszę, chodź i pomóż mi go znaleźć, dobrze?
Czego szukasz?
Przestań.
Nawet jeśli to coś ważnego, teraz już przepadło.
Nie! Chcę go znaleźć!
Muszę go znaleźć!
Czemu nigdzie go nie ma?
Muszę go znaleźć!
Gdzie on jest?
To ten?
Tego szukasz?
Teraz wiem, jak to jest kogoś kochać.
Cokolwiek robisz,
nie możesz zrezygnować ze swoich uczuć.
Nie możesz próbować wyzbyć się tego uczucia.
Si, czemu tyle pijesz?
Co jest?
Jestem szczęśliwy. Nie mogę świętować?
Świętować?
Co takiego świętujesz?
To, że Lei i Shancai oficjalnie
zostali parą.
Jak to możliwe?
Upiłeś się?
Nie.
Jestem niezwykle trzeźwy.
Po tym wszystkim
zdążyłem porządnie otrzeźwieć.
Jak to się mogło stać?
Lei już zdecydował?
Co teraz zrobisz?
Co masz na myśli?
Życzę im szczęścia.
Nie sądzicie, że to świetnie?
Si, przestań już.
Jak możesz mieć to gdzieś?
Chcesz wywalić Leia z K4, jak wcześniej?
Nie. Czemu miałbym to robić?
Lei powiedział,
żebym życzyć mu szczęścia,
tak jak wcześniej on życzył szczęścia mnie.
Si, nie jesteś sobą.
Słuchaj uważnie.
Jeśli teraz o nią nie zawalczysz,
możesz nie mieć kolejnej szansy.
W dodatku to Lei.
Teraz będzie jeszcze trudniej.
Jeśli później ci się odwidzi, stracisz i przyjaźń, i miłość.
Pomyślałeś o tym?
Z Shancai i ze mną koniec.
Czyli wszystko ci jedno, z kim Shancai teraz będzie?
Oczywiście!
Dalej. Wypijmy za Leia!
Si, ty...
Nawet jeśli to niepotrzebne, uważam, że i tak powinienem ci powiedzieć.
Cenię sobie przyjaźń K4.
Proszę, życz mi szczęścia.
Czy raczej wolisz ze mną walczyć?
W takim razie walczmy.
Powiem jeszcze raz.
Nie musisz mi mówić o swoich zamiarach.
Rób, co chcesz.
Si.
Daj mi zaopiekować się Shancai.
Nie uważacie, że to dobrana para?
Ten głuptas
i ten śpioch, który non stop śpi.
Si.
Napisy: Aleksandra Pastwa